Λαπαλισμός

 Λαπαλισμός (ο): Εξαίρετη ρητορική τακτική διαπιστώσεων κατά την οποία ο ομιλητής προσφέρει μια πληροφορία τόσο περιττή, που η μόνη δυνατή απάντηση είναι ένα παρατεταμένο «Α, ναι...». Είναι το πνευματικό ανάλογο του να κοιτάς την καταρρακτώδη βροχή και να λες στον διπλανό σου: «Βρέχει».

  Ο όρος προέρχεται από τον Γάλλο ευγενή Jacques de La Palice. Μετά τον θάνατό του στη μάχη, οι στρατιώτες του έγραψαν ένα τραγούδι για να τον τιμήσουν, που έλεγε: «Ένα τέταρτο πριν πεθάνει, ήταν ακόμα ζωντανός».

Ήθελαν να πουν ότι πολεμούσε μέχρι την τελευταία στιγμή, αλλά κατέληξαν να εφεύρουν τον ορισμό του «τι μας λες, ρε φίλε!».

  Οι Λαπαλισμοί ζουν και βασιλεύουν στα social («Το κλειδί της επιτυχίας είναι να μην αποτύχεις»), στο κοινοβούλιο («Αν όλοι συμφωνούσαμε σε όλα, τότε δεν θα υπήρχε καμία απολύτως διαφωνία»), στα βιβλία αυτοβοήθειας («Το αύριο θα είναι μια καινούργια μέρα, κυρίως επειδή το σήμερα θα έχει ήδη τελειώσει»)  και στο Γήπεδο («Αν δεν είχαμε χάσει το παιχνίδι, θα είχαμε κερδίσει.»)

Δείγματα Υψηλού Λαπαλισμού :

«Αν δεν είσαι εδώ αυτή τη στιγμή, τότε σίγουρα βρίσκεσαι κάπου αλλού.»

«Για να φτάσουμε στον προορισμό μας, πρέπει πρώτα να ξεκινήσουμε.»

«Για να βρεις κάτι που έχασες, πρέπει πρώτα να το αναζητήσεις εκεί που βρίσκεται.»

«Ο καλύτερος τρόπος για να μην αργήσεις σε ένα ραντεβού, είναι να φτάσεις πριν περάσει η ώρα.»

«Αν κάτι δεν είναι ψέμα, τότε είναι σίγουρα αλήθεια.» 

 «Όταν οι άνθρωποι δεν μιλάνε, τότε επικρατεί σιωπή.»