Ένας μαθηματικός που είχε την ιδιότυπη τύχη να μοιράζεται το γραφείο του με τον Claude Shannon στα Bell Labs ανέβηκε το 1986 στο βήμα και έθεσε, με σχεδόν ανησυχητική καθαρότητα, ένα ερώτημα που στοιχειώνει κάθε ερευνητική σταδιοδρομία: γιατί ορισμένοι επιστήμονες αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα, ενώ άλλοι —εξίσου ευφυείς και επιμελείς— χάνονται σιωπηλά στο περιθώριο της ιστορίας;
Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Richard Hamming (*), τιμημένος με το Turing Award και πρωτεργάτης των κωδίκων διόρθωσης σφαλμάτων, χωρίς τους οποίους η σύγχρονη ψηφιακή εποχή θα ήταν αδιανόητη. Για τρεις δεκαετίες, μέσα σε έναν από τους πιο γόνιμους επιστημονικούς χώρους του 20ού αιώνα, παρατηρούσε όχι μόνο τα αποτελέσματα της έρευνας, αλλά και τους ανθρώπους πίσω από αυτά — τις συνήθειες, τις επιλογές, τις αθέατες διαδρομές που οδηγούν είτε στη διάκριση είτε στη λήθη.





























