«Η μεγαλύτερη έκπληξη της ζωής μου ήταν όταν το 1936, στο Διεθνές Συνέδριο στο Όσλο, μόλις λίγες ώρες πριν από την τελετή, μου είπαν ότι θα λάμβανα ένα από τα δύο πρώτα Μετάλλια Φιλντς (Fields) που απονεμήθηκαν ποτέ. Το κύρος του μπορεί να μην ήταν το ίδιο με το σημερινό, αλλά και πάλι ένιωσα μεγάλη τιμή. Το βραβείο συνέβαλε πολύ στο να αυξηθεί η εμπιστοσύνη που ένιωθα για τη δουλειά μου.»
Έτσι έγραψε ο Λαρς Άλφορς (Lars Ahlfors), γνωστός για τις πολύ σημαντικές του μελέτες στη μιγαδική ανάλυση και τις επιφάνειες Ρίμαν (Riemann). Χρόνια αργότερα, όταν ο πόλεμος έπληξε την Ευρώπη και η οικογένειά του μεταφέρθηκε στη Σουηδία, ο Άλφορς παρέμεινε στο Ελσίνκι, όπου τα πανεπιστήμια και οι βιβλιοθήκες είχαν κλείσει αναγκαστικά. Η ερευνητική του δραστηριότητα κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου λάμβανε χώρα κυρίως μέσα σε καταφύγια αεροπορικών επιδρομών. Το 1944, καθώς η κατάσταση γινόταν όλο και πιο τραγική, του προσφέρθηκε μια θέση καθηγητή στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και, δεδομένης της επισφαλούς κατάστασης της υγείας του, του επετράπη να πάει στη Σουηδία για να επανενωθεί με την οικογένειά του.
«Όταν κατάφερα να φύγω από τη Φινλανδία για τη Σουηδία, δεν μου επέτρεψαν να πάρω μαζί μου περισσότερες από 10 κορώνες. Τι έκανα λοιπόν; Πέρασα λαθραία το μετάλλιο Φιλντς μου και το έβαλα ενέχυρο! Είμαι σίγουρος ότι είναι το μοναδικό Φιλντς που έχει βρεθεί ποτέ σε ενεχυροδανειστήριο. Μόλις έπιασα κάποια χρήματα στα χέρια μου, κάποιοι άνθρωποι στη Σουηδία με βοήθησαν να το πάρω πίσω.»
Όμως η Ζυρίχη ήταν ένας δύσκολος προορισμός για να τον προσεγγίσει κανείς. Έτσι, κανονίστηκε μια πτήση από τη Στοκχόλμη στο Πρέστγουικ της Σκωτίας, μια παγωμένη νύχτα του Μαρτίου του 1945. Ήταν ένα πραγματικό ταξίδι ελπίδας: το αεροπλάνο δεν διέθετε συμπίεση καμπίνας, η αναπνοή εξασφαλιζόταν με μάσκες οξυγόνου και όλοι οι επιβάτες φορούσαν σωσίβια.
Φτάνοντας στη Γλασκώβη, ο Άλφορς ταξίδεψε με τρένο στο Λονδίνο και από εκεί, διασχίζοντας τη Μάγχη, πέρασε μέσα από τη Γαλλία και έφτασε επιτέλους στην Ελβετία. Με την άφιξή του, ως καλός μαθηματικός, παραπονέθηκε για δύο πράγματα:
«Η πρώτη μου απογοήτευση ήρθε όταν έμαθα ότι μου είχε ανατεθεί η έδρα της Παραστατικής Γεωμετρίας, ενός μαθήματος που για κάποιο λόγο βρισκόταν ακόμα στο ελβετικό πανεπιστημιακό πρόγραμμα σπουδών. Η δεύτερη ήρθε όταν έμαθα ότι έπρεπε να το διδάσκω από τις 7 έως τις 9 το πρωί.»
Lars Ahlfors( 1907–1996)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου