Υπάρχουν παιδιά που γεννιούνται, θαρρείς, με ένα μαθηματικό θεώρημα στο μυαλό. Διαπρέπουν στο σχολείο, κερδίζουν διαγωνισμούς και ακολουθούν μια λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία.
Και ύστερα υπάρχει ο Τζουν Χου (June Huh).
Ένας νεαρός που αντιπαθούσε τα σχολικά μαθηματικά, εγκατέλειψε το λύκειο στα 16 του για να γίνει ποιητής και χρειάστηκε έξι ολόκληρα χρόνια για να τελειώσει το πανεπιστήμιο.
Το 2022, αυτός ο ίδιος άνθρωπος τιμήθηκε με το Μετάλλιο Fields, τη σπουδαιότερη διεθνή διάκριση για νέους μαθηματικούς!
Η ιστορία του μοιάζει με μυθιστόρημα. Μόνο που είναι αληθινή.
Ο Χου γεννήθηκε το 1983 στην Καλιφόρνια και μεγάλωσε στη Σεούλ. Παρότι οι γονείς του ήταν πανεπιστημιακοί, ο ίδιος δεν τα πήγαινε καλά με το αυστηρό σχολικό περιβάλλον. Προτιμούσε να διαβάζει εγκυκλοπαίδειες, να περιπλανιέται στα βουνά και να ονειρεύεται.
Η σχέση του με τα μαθηματικά ήταν σχεδόν κωμική. Όταν ο πατέρας του τού έδινε ασκήσεις, εκείνος αντέγραφε τις απαντήσεις από το τέλος του βιβλίου. Ο πατέρας του, αγανακτισμένος, έσκισε τις σελίδες με τις λύσεις.
Αλλά ο μικρός Τζουν δεν το έβαλε κάτω!
Πήγαινε στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς και αντέγραφε τις απαντήσεις από άλλο αντίτυπο!
Στα 16 του εγκατέλειψε το σχολείο. Ήθελε να γίνει ποιητής. Τον συγκινούσαν οι στίχοι, η μουσική, η ομορφιά του κόσμου. Σύντομα, όμως, κατάλαβε ότι άλλο είναι να αγαπάς την ιδέα της ποίησης και άλλο να αφιερώνεις τη ζωή σου στη συγγραφή της.
Το 2002 μπήκε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ για να σπουδάσει Φυσική και Αστρονομία. Το όνειρό του δεν ήταν ακόμη να γίνει μαθηματικός, αλλά δημοσιογράφος επιστημονικών θεμάτων. Ήθελε να συνδυάσει δύο αγάπες του: την επιστήμη και τη συγγραφή. Η μοίρα, όμως, του επιφύλασσε μια εντελώς διαφορετική διαδρομή. Οι σπουδές του δεν προχωρούσαν καλά, ώσπου, στο έκτο έτος, γνώρισε έναν άνθρωπο που θα άλλαζε τη ζωή του: τον Ιάπωνα μαθηματικό Χεϊσούκε Χιρονάκα, κάτοχο του Μεταλλίου Fields του 1970.
Ο Χιρονάκα δεν δίδασκε μαθηματικά όπως οι συνηθισμένοι καθηγητές. Παρουσίαζε προβλήματα που ούτε ο ίδιος γνώριζε πώς να λύσει! Έγραφε στον πίνακα, δοκίμαζε ιδέες, έκανε λάθη και ξεκινούσε πάλι από την αρχή.
Οι περισσότεροι φοιτητές απογοητεύτηκαν και αποχώρησαν.
Ο Χου έμεινε.
Για πρώτη φορά ανακάλυψε ότι τα μαθηματικά δεν ήταν ένας κατάλογος τύπων και κανόνων, αλλά μια περιπέτεια ανακάλυψης.
Αργότερα, όταν έκανε αιτήσεις για διδακτορικές σπουδές στις ΗΠΑ, τα περισσότερα πανεπιστήμια τον απέρριψαν. Το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, όμως, του έδωσε μια ευκαιρία.
Και τότε συνέβη το απροσδόκητο.
Ως νεαρός ερευνητής έλυσε μια μαθηματική εικασία που παρέμενε άλυτη επί περίπου 40 χρόνια, χρησιμοποιώντας εργαλεία της αλγεβρικής γεωμετρίας για ένα πρόβλημα συνδυαστικής. Ακολούθησαν κι άλλες σπουδαίες ανακαλύψεις, ώσπου το 2022 ήρθε η ύψιστη αναγνώριση: το Μετάλλιο Fields.
Σήμερα είναι καθηγητής στο Πρίνστον. Του αρέσει να περπατά στα δάση, να παρατηρεί τη φύση και να αφήνει τις σκέψεις του να περιπλανιούνται. Έχει μάλιστα περιγράψει ότι αφιερώνει περίπου τρεις ώρες την ημέρα σε πραγματικά έντονη, συγκεντρωμένη μαθηματική εργασία.
Για εκείνον, τα μαθηματικά δεν είναι μια ατέλειωτη σειρά υπολογισμών. Είναι μια μορφή τέχνης, ένας τρόπος να ανακαλύπτεις την κρυμμένη ομορφιά του κόσμου.
Και ίσως εδώ βρίσκεται το σημαντικότερο δίδαγμα της ιστορίας του.
Οι σχολικοί βαθμοί δεν μπορούν πάντοτε να προβλέψουν μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένα ανθρώπινο μυαλό.
Η πιο γοητευτική ειρωνεία;
Το παιδί που έτρεχε στο βιβλιοπωλείο για να αντιγράψει τις λύσεις των μαθηματικών ασκήσεων έγινε ο άνθρωπος που ανακάλυπτε λύσεις τις οποίες κανένα βιβλίο στον κόσμο δεν περιείχε ακόμη.
Τελικά, ο Τζουν Χου δεν εγκατέλειψε την ποίηση για τα μαθηματικά. Απλώς ανακάλυψε ότι τα μαθηματικά μπορούσαν να είναι η δική του ποίηση.
Πηγή: Jordana Cepelewicz, Quanta Magazine, 5 Ιουλίου 2022.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου