#ΚακοπαιδικαΛημματα ΑΛΑΜΠΟΥΡΝΕΖΙΚΑ (ουδ. πληθ.)
"Επιστημονικά" τεκμηριωμένη μέθοδος, η οποία συνίσταται στην εκφορά αρθρωμένων φθόγγων που εξωτερικά μεν μοιάζουν με ανθρώπινη ομιλία, εσωτερικά όμως διαθέτουν την ίδια γνωστική πυκνότητα με μαύρη τρύπα που καταπίνει τη λογική.
Η τέχνη αυτή δεν είναι απλώς μια γλώσσα· είναι το υπέρτατο εργαλείο της ανθρώπινης συνενοχής. Εφευρέθηκε την εποχή που ο πρώτος προϊστορικός αρχηγός κατάλαβε ότι αν πει απλώς «πεινάω», κάποιος θα του ζητήσει ευθύνες, ενώ αν πει «η διαχρονική μακροοικονομική συγκυρία απαιτεί τη βέλτιστη κατανομή των πρωτεϊνικών πόρων βάσει της θεωρίας των παιγνίων», όλοι θα κουνάνε συγκαταβατικά το κεφάλι μέχρι να τους φάει η τίγρη.
Σήμερα, η διάλεκτος αυτή ομιλείται άπταιστα από τρεις βασικές κάστες της κοινωνίας μας:
1. Οι Πολιτικοί (Το Υπουργείο της Αεριτζίδικης Ρητορικής): Άνθρωποι που έχουν εξορίσει το ρήμα «κλέβω» ή «αποτυγχάνω» και το έχουν αντικαταστήσει με τον «στρατηγικό ανασχεδιασμό των παραμέτρων διαχείρισης κρίσεων». Μπορούν να μιλήσουν επί τρεις ώρες στη Βουλή, να αναλύσουν δεκαπέντε παραμέτρους, να ιδρώσουν, να απειλήσουν με διαγράμματα Powerpoint και, στο τέλος, να σε κάνουν να νιώσεις ενοχές επειδή δεν κατάλαβες ότι μόλις σου αύξησαν τους φόρους για το καλό σου. Αν τους ρωτήσεις τι ώρα είναι, θα σου εξηγήσουν την καμπυλότητα του χωροχρόνου σε σχέση με τη δημοσιονομική προσαρμογή, ώστε να περάσει η ώρα και να μη χρειαστεί να απαντήσουν ότι τους χάλασε το ρολόι.
2. Στατιστικοί αναλυτές και Οικονομολόγοι (Οι ιερείς του αριθμητικού Φόβου): Οντότητες που ζουν σε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι δεν είναι πια γείτονες, φίλοι ή εχθροί, αλλά «μεταβλητές x και y» σε ένα υποθετικό μοντέλο που ποτέ δεν δουλεύει στην πραγματική ζωή, αλλά δείχνει υπέροχο στο Excel. Για αυτούς, το να πεις «μου λείπεις» είναι τεχνικά ανακριβές· το σωστό είναι: «Υφίσταται μια στατιστικώς σημαντική απόκλιση στο επίπεδο της συναισθηματικής σου παρουσίας, η οποία τείνει στο άπειρο πλην του κόστους ευκαιρίας».
3. Καθηγητές Πανεπιστημίου και Ειδικοί (Οι Αρχιτέκτονες της Σκόνης): Άνθρωποι με γυαλιά μυωπίας και τουλάχιστον τρία πτυχία, οι οποίοι πληρώνονται αδρά για να μετατρέπουν απλές, τίμιες ελληνικές λέξεις σε λατινογενή τέρατα. Αν ένας απλός πολίτης πει: «Το αυτοκίνητο χάλασε», ο καθηγητής θα διαγνώσει: «Παρατηρείται μια δομική δυσλειτουργία στο μηχανολογικό σύστημα πρόωσης, η οποία προέκυψε από την αλληλεπίδραση εξωγενών παραγόντων και μη προβλέψιμων θερμοδυναμικών τριβών». Στο τέλος, το αυτοκίνητο παραμένει σπασμένο στην άκρη του δρόμου, αλλά τουλάχιστον έχει αποκτήσει πανεπιστημιακή μόρφωση.
Τα αλαμπουρνέζικα είναι η μοναδική οικεία γλώσσα όπου όλοι συμφωνούν πως κάτι πολύ σπουδαίο ελέγχεται, ενώ κανείς δεν έχει την παραμικρή ιδέα τι στο καλό συμβαίνει. Είναι η επιστημονική μέθοδος με την οποία οι έξυπνοι μπερδεύουν τους υπόλοιπους, και οι ηλίθιοι το παίζουν έξυπνοι.
========================================
Πέρα από τη πλάκα Στο «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» του Γ. Μπαμπινιώτη, η λέξη αλαμπουρνέζικα ερμηνεύεται ως εξής:
Σημασία
Ορίζονται ως τα ακατάληπτα, δυσνόητα ή ασυνάρτητα λόγια (καθώς και η ακατάληπτη γλώσσα). Χρησιμοποιείται κυρίως στη φράση:
«Μιλάει αλαμπουρνέζικα» (δηλαδή μιλάει με τρόπο που δεν βγάζει νόημα ή χρησιμοποιεί γλώσσα που δεν καταλαβαίνει κανείς).
Ετυμολογία κατά Μπαμπινιώτη
Ο Γ. Μπαμπινιώτης εξηγεί ότι η λέξη προέρχεται από την παραφθορά της λέξης «Αρβανίτικα» (ή Αλαμπανέζικα / Αλμπανέζικα, από το ιταλικό Albanese = Αλβανός).
Επειδή η αρβανίτικη/αλβανική γλώσσα ακουγόταν στους ελληνόφωνους εντελώς ξένη και ακατάληπτη, η ονομασία της παραφθάρηκε λαϊκά σε «αλαμπουρνέζικα» και κατέληξε να σημαίνει οτιδήποτε ακαταλαβίστικο, όπως ακριβώς χρησιμοποιούμε σήμερα και τη λέξη «κινέζικα»

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου