Ο αρχικός αριθμός σταθμών N είναι 15 και ο αριθμός των νέων σταθμών M που προστέθηκαν είναι 2 (ή εναλλακτικά N = 31 και M = 1). Λύση Αρχικός αριθμός εισιτηρίων: Αν υπάρχουν N σταθμοί, ο αριθμός των διαφορετικών διαδρομών (από κάθε σταθμό αφετηρίας προς κάθε διαφορετικό προορισμό) δίνεται από τον τύπο: N*(N-1) (1) Αριθμός εισιτηρίων μετά την επέκταση: Με την προσθήκη M νέων σταθμών, οι συνολικοί σταθμοί γίνονται N + M. Ο νέος αριθμός εισιτηρίων είναι: (N+M)*(N+M-1) (2) Εξίσωση διαφοράς: Η διαφορά των νέων εισιτηρίων με τα παλιά είναι 62, οπότε έχουμε την εξίσωση: (N+M)*(N+M-1)-N*(N-1)=62 (3) (N+M)*(N+M-1)-N*(N-1)=62 === N^2+NM-N+MN+M^2-M-N^2+N=62 === N^2+2NM-N+M^2-M-N^2+N=62 === 2NM+M^2-M=62 === Μ*(2Ν+Μ-1)=62 (4) Επειδή οι αριθμοί των σταθμών \(N\) και \(M\) είναι θετικοί ακέραιοι (N ≥ 1) και (M ≥ 1)), οι δύο παράγοντες (M) και (2N+M-1) πρέπει να είναι επίσης θετικοί ακέραιοι που πολλαπλασιαζόμενοι μας δίνουν το 62. Διερεύνηση των Παραγόντων του 62 Οι δυνατοί συνδυασμοί θετικών ακεραίων που έχουν γινόμενο 62 είναι: 1*62=62 2*31=62 Επειδή (N ≥ 1) και (M ≥ 1), ο παράγοντας (2N + M - 1) είναι πάντα αυστηρά μεγαλύτερος από το M*(2N + M - 1 > M === 2N >Μ-Μ+1 === 2Ν > 1, που ισχύει). Επομένως, έχουμε μόνο δύο πιθανές περιπτώσεις: Περίπτωση Α: M=1 (5) 2N+M-1=62 (6) Αντικαθιστούμε το (M=1) στην εξίσωση (6) κι’ έχουμε: 2N+M-1=62 === 2N+1-1=62 === 2N=62 === N=62/2 === Ν=31 (7) Περίπτωση Β: M=2 (8) 2N+M-1=31 (9) Αντικαθιστούμε το (M=2) στην εξίσωση (9) κι’ έχουμε: 2N+M-1=31 === 2N+2-1=31 === 2N+1=31 === 2Ν=31-1 === 2Ν=30 === Ν=30/2 === Ν=15 (10) Τελικά Ζεύγη Λύσεων (N, M) Οι δύο μαθηματικά αποδεκτές λύσεις για το πρόβλημα είναι: N=15 αρχικοί σταθμοί και M=2 νέοι σταθμοί (η πιο ρεαλιστική περίπτωση για το δίκτυο του Μετρό). N=31 αρχικοί σταθμοί και M=1 νέος σταθμός.
Ο αρχικός αριθμός σταθμών N είναι 15 και ο αριθμός των νέων σταθμών M που προστέθηκαν είναι 2 (ή εναλλακτικά N = 31 και M = 1).
ΑπάντησηΔιαγραφήΛύση
Αρχικός αριθμός εισιτηρίων:
Αν υπάρχουν N σταθμοί, ο αριθμός των διαφορετικών διαδρομών (από κάθε σταθμό αφετηρίας προς κάθε διαφορετικό προορισμό) δίνεται από τον τύπο:
N*(N-1) (1)
Αριθμός εισιτηρίων μετά την επέκταση:
Με την προσθήκη M νέων σταθμών, οι συνολικοί σταθμοί γίνονται N + M. Ο νέος αριθμός εισιτηρίων είναι:
(N+M)*(N+M-1) (2)
Εξίσωση διαφοράς:
Η διαφορά των νέων εισιτηρίων με τα παλιά είναι 62, οπότε έχουμε την εξίσωση:
(N+M)*(N+M-1)-N*(N-1)=62 (3)
(N+M)*(N+M-1)-N*(N-1)=62 === N^2+NM-N+MN+M^2-M-N^2+N=62 ===
N^2+2NM-N+M^2-M-N^2+N=62 === 2NM+M^2-M=62 ===
Μ*(2Ν+Μ-1)=62 (4)
Επειδή οι αριθμοί των σταθμών \(N\) και \(M\) είναι θετικοί ακέραιοι (N ≥ 1) και (M ≥ 1)), οι δύο παράγοντες (M) και (2N+M-1) πρέπει να είναι επίσης θετικοί ακέραιοι που πολλαπλασιαζόμενοι μας δίνουν το 62.
Διερεύνηση των Παραγόντων του 62
Οι δυνατοί συνδυασμοί θετικών ακεραίων που έχουν γινόμενο 62 είναι:
1*62=62
2*31=62
Επειδή (N ≥ 1) και (M ≥ 1), ο παράγοντας (2N + M - 1) είναι πάντα αυστηρά μεγαλύτερος από το M*(2N + M - 1 > M === 2N >Μ-Μ+1 === 2Ν > 1, που ισχύει). Επομένως, έχουμε μόνο δύο πιθανές περιπτώσεις:
Περίπτωση Α:
M=1 (5)
2N+M-1=62 (6)
Αντικαθιστούμε το (M=1) στην εξίσωση (6) κι’ έχουμε:
2N+M-1=62 === 2N+1-1=62 === 2N=62 === N=62/2 === Ν=31 (7)
Περίπτωση Β:
M=2 (8)
2N+M-1=31 (9)
Αντικαθιστούμε το (M=2) στην εξίσωση (9) κι’ έχουμε:
2N+M-1=31 === 2N+2-1=31 === 2N+1=31 === 2Ν=31-1 ===
2Ν=30 === Ν=30/2 === Ν=15 (10)
Τελικά Ζεύγη Λύσεων (N, M)
Οι δύο μαθηματικά αποδεκτές λύσεις για το πρόβλημα είναι:
N=15 αρχικοί σταθμοί και M=2 νέοι σταθμοί (η πιο ρεαλιστική περίπτωση για το δίκτυο του Μετρό).
N=31 αρχικοί σταθμοί και M=1 νέος σταθμός.
Ο νέος αριθμός ζευγών σταθμών προκύπτει από την εξίσωση
ΑπάντησηΔιαγραφή2NM+M²-M=62 => N=62-M²+M / 2M
Επειδή το N είναι αριθμός σταθμών, πρέπει το κλάσμα 62-M²+Μ / 2M να βγάζει θετικό ακέραιο.
Οι μόνες δυνατές λύσεις είναι για M = 1 και Μ = 2 και μας δίνουν αντίστοιχα Ν = 31 και Ν = 15.
Συνεπώς ο αρχικός αριθμός σταθμών της γραμμής είτε ήταν 31 και προστέθηκε ένας (1) ακόμη είτε ήταν 15 και προστέθηκαν δύο (2) ακόμη.