ΘΕΜΑΤΟΠΙΑΣΤΗΣ (ουσ.)
Ορισμός: Καλοκάγαθος πλην αιθεροβάμων επαγγελματίας της εκπαίδευσης, ο οποίος, αφού πέρασε όλο το έτος διδάσκοντας τη λογική των μαθηματικών, αποφασίζει λίγο πριν τον Ιούνιο να την εγκαταλείψει για χάρη της μαντείας.
Το Φαινόμενο: Ο Θεματοπιάστης είναι ένα εποχιακό αποδημητικό πτηνό του εκπαιδευτικού κόσμου. Εμφανίζεται αποκλειστικά δύο με τρεις εβδομάδες πριν από τις Πανελλήνιες Εξετάσεις πίνει νερό στο όνομα του Rolle. Το κελάηδημά του ξεκινά συνήθως με τη φράση «Φέτος το Υπουργείο θα κινηθεί σε Β θέμα με σχήμα για την Cf’ σε Γ θέμα με γεωμετρικό πρόβλημα ακροτάτων και ...» και συνοδεύεται από το θρόισμα των σελίδων παλιών θεμάτων που αναδεύονται σαν τραπουλόχαρτα σε χέρια χαρτορίχτρας.
Η Μέθοδος:
Σε αντίθεση με τους κοινούς θνητούς που χρησιμοποιούν μολύβι και χαρτί, ο αυθεντικός «Μήτσος Αλιμπάμπα» επιστρατεύει:
-Μια κρυστάλλινη σφαίρα: Για να βλέπει το μέλλον που η στατιστική του αρνείται πεισματικά.
-Ένα σαρίκι ενίοτε φεσι: Για να κρατά τις ιδέες του ζεστές και τις ελπίδες των γονιών ακμαίες.
-Την τέχνη του παραμυθιού: Κατατάσσεται δικαίως ανάμεσα στις «Χίλιες και μία Νύχτες» (λόγω των ξενυχτιών πάνω από τα SOS) και τους «Μύθους του Αισώπου» (λόγω του διδακτικού, αν και φανταστικού, περιεχομένου των προβλέψεών του).
«Η διαφορά ανάμεσα σε έναν Θεματοπιάστη και έναν κοινό προφήτη είναι ότι ο προφήτης περιμένει τη θεία επιφοίτηση, ενώ ο Θεματοπιάστης περιμένει μια διαρροή από το ισόγειο του Υπουργείου. Και οι δύο, ωστόσο, καταλήγουν στο ίδιο ράφι της βιβλιοθήκης: σε αυτό με τα έργα μυθοπλασίας.» θα έλεγε ο Μαρκ Τουέιν, αν ζούσε σήμερα…
Το να προσπαθείς να «πιάσεις» τα θέματα των Μαθηματικών είναι μια άσκηση πνευματικής γυμναστικής που αποδεικνύει ότι, ενώ οι αριθμοί είναι άπειροι, η ανθρώπινη αισιοδοξία είναι ακόμα μεγαλύτερη. Αν ο δάσκαλος μπορούσε πράγματι να προβλέψει το μέλλον, δεν θα πουλούσε βιβλία με SOS· θα έπαιζε στο χρηματιστήριο ή, έστω, θα είχε προβλέψει ότι ο καφές του θα κρύωνε όσο έγραφε το λήμμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου