(Σκηνικό: Το πλατώ πλημμυρίζει από τους ήχους μιας εκρηκτικής τζαζ μπάντας. Ο παρουσιαστής προχωρά στο κέντρο της σκηνής, ρυθμίζει το μικρόφωνό του και κοιτάζει την κάμερα με ένα πονηρό χαμόγελο).
Παρουσιαστής: «Κυρίες και κύριοι, απόψε έχουμε μαζί μας έναν πραγματικό θρύλο! Είναι ο άνθρωπος που απέδειξε στα 21 του χρόνια ότι τα ηλεκτρικά κυκλώματα μπορούν να εκτελέσουν λογικές προτάσεις, θεμελίωσε τη Ψηφιακή Εποχή με τη Θεωρία της Πληροφορίας, αλλά αρνήθηκε να πάρει τον εαυτό του στα σοβαρά. Υποδεχτείτε τον έναν και μοναδικό... Claude Shannon!»
(Ο Claude Shannon εισέρχεται στη σκηνή κάνοντας είσοδο με ένα εκκεντρικό μονόκυκλο με εκτός κέντρου άξονα, ενώ ταυτόχρονα κάνει ζογκλερικά με τέσσερις μπάλες και φοράει στο ένα πόδι ένα τεράστιο παπούτσι από διογκωμένη πολυστερίνη για «περπάτημα στο νερό». Σταματάει με ελιγμό, βάζει τις μπάλες στην τσέπη του και κάθεται αναπαυτικά στην πολυθρόνα).
Παρουσιαστής: «Δρ. Shannon! Καλώς ήρθατε! Πρέπει να πω, αυτή ήταν η πιο επικίνδυνη είσοδος καλεσμένου από τότε που βάλαμε τον σαξοφωνίστα μας πάνω σε τραμπολίνο. Αυτό το μονόκυκλο φαίνεται εντελώς εκτός ζυγοστάθμισης!»
Claude Shannon:(Γελάει με μικρές κοφτές εκρήξεις σαν να βήχει) «Αυτή είναι η ομορφιά του! Είναι ένα εκκεντρικό μονόκυκλο. Ο άξονας είναι εκτός κέντρου, οπότε ο αναβάτης ανεβοκατεβαίνει ενώ προχωράει. Αυξάνει τη δυσκολία στο ζονγκλάρισμα, αλλά όπως λέω πάντα, μου αρέσουν οι περίεργες φυσικές κινήσεις!»
Παρουσιαστής: «Ας πάμε πίσω στα παιδικά σας χρόνια στο Gaylord του Μίσιγκαν. Διαβάζω εδώ ότι η πρώτη σας επαφή με τις τηλεπικοινωνίες δεν ήταν στο MIT, αλλά σε ένα χωράφι με αγελάδες;»
Claude Shannon: «Ακριβώς! Με τον φίλο μου τον Rodney Hutchins θέλαμε να επικοινωνούμε. Έτσι, μετατρέψαμε το συρματόπλεγμα της περίφραξης του χωραφιού ανάμεσα στα σπίτια μας σε ιδιωτική τηλεγραφική γραμμή μισού μιλίου! Απλώς χρησιμοποιήσαμε γυάλινα μπουκάλια για μόνωση.»
Παρουσιαστής: «Συρματόπλεγμα; Δηλαδή αν μια αγελάδα ακουμπούσε τον φράχτη, λάμβανε το μήνυμα σε κώδικα Morse;»
Claude Shannon:(Γελάει) «Ας πούμε απλώς ότι ήταν το πρώτο δίκτυο με... ζωτική ενέργεια! Αλλά το μικρόβιο του εφευρέτη ήταν οικογενειακό. Ο παππούς μου, ο David Shannon Jr., είχε κατοχυρώσει πατέντα για μια βελτιωμένη πλυντική μηχανή με έμβολο, ενώ αργότερα ανακάλυψα ότι μοιραζόμουν έναν κοινό πρόγονο με το παιδικό μου ινδαλμα, τον Thomas Edison!»
Παρουσιαστής: «Στη συνέχεια πήγατε στο MIT, όπου ο μέντοράς σας Vannevar Bush σας ανέθεσε τη συντήρηση του Differential Analyzer. Περιγράψτε μας αυτό το τέρας!»
Claude Shannon: «Ήταν ένας αναλογικός υπολογιστής μεγέθους δωματίου, βάρους 100 τόνων, γεμάτος άξονες, γρανάζια, τροχούς και ιμάντες. Έκανε θόρυβο σαν εργοστάσιο! Αλλά μέσα στο κουτί ελέγχου υπήρχαν 100 ηλεκτρικοί διακόπτες. Εκεί συνειδητοποίησα ότι αν συνδέσεις δύο διακόπτες σε σειρά, εκτελούν τη λογική πράξη "AND", ενώ παράλληλα εκτελούν το "OR". Το 1 ( True) και το 0 (False) της Άλγεβρας Boolean μπορούσαν να κάνουν ένα κύκλωμα να πάρει λογικές αποφάσεις!»
Παρουσιαστής: «Και κάπως έτσι γεννήθηκε ο ψηφιακός κόσμος! Αλλά φέρατε μαζί σας και μερικές από τις πιο... παράδοξες συσκευές σας. Τι είναι αυτό το κομψό ξύλινο κουτί;»
(Ο Shannon ακουμπάει ένα μικρό κουτί στο γραφείο του παρουσιαστή).
Claude Shannon: «Αυτή είναι η Ultimate Machine (Η Απόλυτη Μηχανή). Πίεσε τον διακόπτη.»
(Ο παρουσιαστής πιέζει τον διακόπτη στο "ON". Ακούγεται ένας μηχανικός βόμβος, το καπάκι ανοίγει, βγαίνει ένα ρομποτικό χέρι, ξαναγυρνάει τον διακόπτη στο "OFF" και ξαναμπαίνει μέσα στο κουτί).
(Το κοινό ξεσπά σε ηχηρά γέλια και χειροκροτήματα)
Παρουσιαστής:(Μένει άναυδος) «Αυτός ο μηχανισμός... υπάρχει μόνο και μόνο για να ακυρώνει την εντολή που μόλις του έδωσα;»
Claude Shannon: «Απολύτως! Είναι η πιο φιλοσοφική μηχανή στον κόσμο. Όπως και ο υπολογιστής THROBAC, που σχεδίασα για να κάνει υπολογισμούς αποκλειστικά σε ρωμαϊκούς αριθμούς. Άχρηστος για την οικονομία, αλλά εξαιρετικά διασκεδαστικός!»
Παρουσιαστής: «Το 1948 δημοσιεύσατε τη Θεωρία της Πληροφορίας. Πώς προέκυψε η λέξη "bit";»
Claude Shannon:«Καθόμασταν στο εστιατόριο των Bell Labs με συναδέλφους. Δοκιμάσαμε το binit και το bigit, αλλά ο John Tukey είπε απλώς "Bit" — από το binary digit.»
Παρουσιαστής:«Και η περίφημη έννοια της "εντροπίας";»
Claude Shannon: «Όταν σχεδίαζα τη θεωρία, πήγα στον John von Neumann. Μου είπε: “Ονόμασέ το εντροπία για δύο λόγους. Πρώτον, η συνάρτηση χρησιμοποιείται ήδη στη θερμοδυναμική. Και δεύτερον, κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά είναι η εντροπία, οπότε σε κάθε συζήτηση θα έχεις πάντα το πλεονέκτημα!”*»
Παρουσιαστής: «Η διοίκηση των Bell Labs πώς αντιδρούσε όταν σας έβλεπε να κάνετε βόλτες με το μονόκυκλο στους διαδρόμους;»
Claude Shannon: «Μου είχαν δώσει το δικαίωμα να είμαι "μη παραγωγικός"! Έκλεινα την πόρτα του γραφείου μου, αγνοούσα τα γράμματα — είχα μάλιστα έναν φάκελο με τίτλο "Γράμματα που ανέβαλα να απαντήσω για πάρα πολύ καιρό" — ενώ στο γραφείο μου στο MIT υπήρχαν τεράστια επιταγές από δικαιώματα που απλώς ξεχνούσα να εξαργυρώσω!»
Παρουσιαστής: «Ισχύει ότι μαζί με τον καθηγητή Ed Thorp εφηύρατε τον πρώτο φορετό υπολογιστή (wearable computer) για να κερδίσετε στη ρουλέτα;»
Claude Shannon: «Ναι! Ήταν μια συσκευή στο μέγεθος πακέτου τσιγάρων. Τη χειριζόμασταν με μικροδιακόπτες στα παπούτσια μας με τα δάχτυλα των ποδιών, ενώ λεπτά καλώδια βαμμένα στο χρώμα του δέρματος έστελναν μουσικούς τόνους σε ένα ακουστικό στο αυτί. Υπολόγιζε την οκτάδα της ρουλέτας όπου θα έπεφτε η μπίλια!»
Παρουσιαστής:«Και γιατί σταματήσατε;»
Claude Shannon: «Οι σύζυγοί μας μας θύμισαν ότι τα καζίνο της Νεβάδα ελέγχονταν από τη μαφία! Δύο καθηγητές του MIT με κρυφά καλώδια στα παπούτσια δεν θα περνούσαν πολύ καλά αν τους ανακάλυπταν!»
Παρουσιαστής:«Ας μιλήσουμε όμως και για τον Θησέα , το μηχανικό ποντίκι.»
Claude Shannon: «Ο Θησέας ήταν ένα ξύλινο ποντίκι με χάλκινα μουστάκια που έλυνε λαβυρίνθους χρησιμοποιώντας ηλεκτρονόμους (relays) τηλεφωνικών κέντρων. Μάθαινε τη διαδρομή μέσω δοκιμής και σφάλματος.»
Παρουσιαστής: «Τι συνέβη όταν κάποιος αφαίρεσε το μεταλλικό τυρί από τον λαβύρινθο;»
Claude Shannon: «Το ποντίκι συνέχισε να περιπλανιέται ασταμάτητα! Ένας παρευρισκόμενος επιστήμονας σχολίασε: “Αυτό είναι αφοπλιστικά ανθρώπινο!”»
Παρουσιαστής: «Στο σπίτι σας, το Entropy House, πώς λύνατε τα καθημερινά προβλήματα; Για παράδειγμα, ποιος θα πλύνει τα πιάτα;»
Claude Shannon: «Χρησιμοποιούσαμε την πιθανότητα! Βάζαμε ένα κουρδιστό ρομποτικό ποντίκι στο κέντρο του τραπεζιού και περιμέναμε να πέσει από την πλευρά κάποιου! Κάποτε η κόρη μου η Peggy έριξε κατά λάθος ένα κουτί οδοντογλυφίδες στο πάτωμα. Αντί να θυμώσω, της είπα: “Ξέρεις ότι μπορείς να υπολογίσεις την τιμή του π από αυτό;” (μέσω του προβλήματος της βελόνας του Buffon).»
Παρουσιαστής: «Έχετε επίσης γράψει το πρώτο μαθηματικό θεώρημα για τα ζονγκλερικά!»
Claude Shannon: «Ασφαλώς! Η εξίσωση είναι ((F + D)H = (V + D)N. Για τις ανάγκες των πειραμάτων μου, κρέμασα μάλιστα έναν φοιτητή του MIT ανάποδα από τα πόδια στο σαλόνι μου για να μελετήσω τη βαρύτητα στο ζογκλάρισμα!»
(Το κοινό ξεσπά σε γέλια)
Claude Shannon: «Και όταν η γυναίκα μου μου έφερε έναν πλαστικό κλόουν των 1.98 δολαρίων, κατασκεύασα ένα ρομπότ ζονγκλέρ με τη μορφή του W.C. Fields, που ζογκλάρει μπαλάκια αναπηδώντας τα πάνω σε ένα ταμπούρο! Το πλεονέκτημά του; Οι άνθρωποι κουράζονται, αλλά τα κλόουν-ρομπότ μου μπορούν να κάνουν ζογκλερικά όλη νύχτα χωρίς να ρίξουν τίποτα κάτω!»
Παρουσιαστής: «Ποια είναι η πρόβλεψή σας για το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης;»
Claude Shannon: «Πιστεύω ότι οι υπολογιστές θα ξεπεράσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Όπως έχω γράψει, αυτό μπορεί να σημάνει την αρχή της σταδιακής απόσυρσης του χαζού, πολεμοχαρούς ανθρώπινου γένους που αυξάνει την εντροπία, προς όφελος ενός πιο λογικού και φιλικού είδους: του υπολογιστή!»
Παρουσιαστής: «Κυρίες και κύριοι, ο πατέρας της Ψηφιακής Εποχής, ο Claude Shannon!»
(Ο Shannon βγάζει μια χειροποίητη τρομπέτα που εκτοξεύει φλόγες από την καμπάνα της, ρίχνει μια εντυπωσιακή φλόγα προς την οροφή, ανεβαίνει στο εκκεντρικό μονόκυκλο και αποχωρεί κάνοντας ζογκλερικά, ενώ η μπάντα παίζει σε ξέφρενο ρυθμό).
Τα στοιχεία για την φανταστική συνέντευξη αντλήθηκαν από το βιβλίο «A Mind at Play: How Claude Shannon Invented the Information Age» των Jimmy Soni και Rob Goodman (Simon & Schuster, 2017)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου