#ΚακοπαιδικαΛημματα #ΦανταστικοιΒιοι Ιορδάνης ο Ξεροκέφαλος o Ακαρνάνας (1632–1704), ο άνθρωπος που είπε τα πράγματα με το όνομά τους.
Βιογραφικό Σημείωμα: Ιορδάνης ο Ξεροκέφαλος o Ακαρνάνας (1632–1704)
Φιλόσοφος, Ρήτορας, Δαμαστής κατσικιών και εχθρός της Πολιτικής Ορθότητας του 17ου Αιώνα.
Παιδική Ηλικία
Γεννήθηκε σε ένα ορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας. Μέχρι τα δώδεκα, η μόνη του επαφή με τον «Λόγο» ήταν τα σφυρίγματα στα κοπάδια και οι ευφάνταστες βρισιές που αντάλλασσε με τους κλέφτες των γειτονικών χωριών. Η πρώτη του καταγεγραμμένη φιλοσοφική πράξη ήταν η κλοπή του γαϊδάρου του τοπικού Δεσπότη. Όταν συνελήφθη, απολογήθηκε λέγοντας: «Το ζώο είχε εμφανώς πιο συγκροτημένη σκέψη από τον αναβάτη του, οπότε το απελευθέρωσα στην υπηρεσία της αλήθειας».
Μόρφωση (Με το Ζόρι)
Για να τον συνετίσουν, οι γονείς του τον έστειλαν σε ένα απομονωμένο μοναστήρι των Αγράφων. Εκεί, ο Ιορδάνης έμαθε Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά με έναν ιδιαίτερο τρόπο: διόρθωνε με κόκκινο μελάνι τα συντακτικά λάθη του Ηγουμένου την ώρα που εκείνος έψαλλε, με αποτέλεσμα να τρώει ξύλο σχεδόν καθημερινά. Διαβάζοντας κρυφά απαγορευμένα κείμενα κάτω από το ράσο του, συνειδητοποίησε ότι η επαρχία δεν τον χωρούσε. Μπήκε κρυφά σε ένα βαρέλι με ξυνόγαλο και ταξίδεψε μέχρι τη Βενετία.
Ακαδημαϊκος και σκανδαλώδης βίος και πολιτεία
Στη Βενετία, χάρη στο κοφτερό του μυαλό και το αστείρευτο θράσος του, κατάφερε να γίνει καθηγητής Ρητορικής στο Karvasara College. Η καριέρα του όμως έληξε άδοξα όταν, κατά τη διάρκεια ενός ακαδημαϊκού συμποσίου, πέταξε ένα χάλκινο μελανοδοχείο στο κεφάλι ενός Ιταλού σοφιστή που υποστήριζε ότι «η αλήθεια είναι σχετική». Ο Ιορδάνης τον αποκάλεσε «μεταμοντέρνο σκουλήκι» (τρεις αιώνες πριν εφευρεθεί ο όρος) και εξορίστηκε από τη Δημοκρατία της Βενετίας, αφού πρώτα βέβαια είχε αποπλανήσει την ανιψιά του Δόγη.
Συγγραφικό Έργο
Περιπλανήθηκε στις ευρωπαϊκές αυλές, ζώντας ως επαγγελματίας επικριτής των πάντων. Το 1689 εξέδωσε το μνημειώδες φυλλάδιό του με τίτλο «Λόγος αποτόμος προς τους ακαμάτηδες, τους ψεύτες και τους χαϊδεμένους».
Αἱ Ἑπτὰ Ἀπαράβατοι Ἐντολαὶ τοῦ Ἰορδάνη τοῦ Ξεροκέφαλου τοῦ Ἀκαρνάνα
ἐκ τοῦ φυλλαδίου «Λόγος ἀποτόμος πρὸς τοὺς ἀκαμάτηδες, τοὺς ψεύτες καὶ τοὺς χαϊδεμένους» (1689)
Α΄. Περί Συντροφιάς και Τραπεζιού
Άκου να σου πω. Ο άνθρωπος δεν μετριέται στις γιορτές και στα πανηγύρια, αλλά στα καθημερινά τραπέζια. Εκεί που τρώγεται η φασολάδα, όχι εκεί που ψήνεται το αρνί. Αν κάθεσαι κάθε βράδυ με ανθρώπους που σου μαυρίζουν την ψυχή, μην περιμένεις να γεράσεις ευτυχισμένος.
Διάλεξε ποιοι θα κάθονται απέναντί σου όταν το τραπέζι είναι φτωχό. Γιατί με αυτούς θα φας τις περισσότερες μπουκιές της ζωής σου, όχι με τους καλεσμένους των μεγάλων εορτών.
Β΄. Περί Συγγενών
Το αίμα είναι νερό όταν οι άνθρωποι γίνονται φίδια.
Να νοιάζεσαι για τους δικούς σου. Να τους ακούς, να τους βοηθάς, να μπαλώνεις τις ρωγμές όσο μπαλώνονται. Μα αν κάποιος σε δαγκώνει κάθε φορά που του απλώνεις το χέρι, μην του το ξαναδώσεις. Δεν θεραπεύονται όλα τα σπασμένα πιθάρια· άλλα είναι φτιαγμένα μόνο για να χύνουν το κρασί.
Όποιος βάζει πρώτα το σπίτι του σε τάξη, βρίσκει τον κόσμο λιγότερο χαώδη.
Γ΄. Περί Φίλων
Φίλος δεν είναι εκείνος που σε χειροκροτεί όταν κάνεις ανοησίες.
Φίλος είναι εκείνος που σε τραβά από τον γκρεμό, έστω κι αν του κρατήσεις μούτρα μετά.
Αν έχεις δίπλα σου ανθρώπους που χαίρονται όταν ανεβαίνεις, κράτα τους σαν θησαυρό. Αν έχεις ανθρώπους που χαίρονται όταν πέφτεις, πέτα τους σαν πέτρα από το σακούλι σου. Όποιος κουβαλά σαπισμένα μήλα, στο τέλος σαπίζει κι ο ίδιος.
Δ΄. Περί Τέχνης και Βιοπορισμού
Μην εύχεσαι να γίνεις τυχερός. Γίνε τόσο χρήσιμος ώστε να σε ψάχνει η τύχη.
Μάθε τέχνη. Ξαναμάθε άλλη μία. Κι όταν οι άλλοι κοιμούνται πάνω στις δικαιολογίες τους, εσύ ακόνισε το μυαλό σου.
Ο κόσμος πληρώνει εκείνον που λύνει προβλήματα, όχι εκείνον που απαριθμεί τα δικά του.
Ε΄. Περί Μαθήσεως
Ο μεγαλύτερος βλάκας δεν είναι ο αγράμματος.
Είναι εκείνος που νομίζει πως τα έμαθε όλα.
Κάθε μέρα που δεν έμαθες κάτι καινούργιο, έγινες λίγο πιο άχρηστος από χθες. Το μυαλό είναι σαν το χωράφι· αν δεν το σκαλίζεις, φυτρώνουν αγκάθια και όχι στάρι.
ΣΤ΄. Περί Εαυτού
Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να ήταν το μοναδικό άλογο που έχεις για να διασχίσεις τη ζωή.
Αν το ταΐζεις σκουπίδια, αν το αφήνεις τεμπέλικο και άρρωστο, μη βρίζεις τον δρόμο όταν μείνεις στη μέση.
Κράτα δυνατό το σώμα, καθαρό το μυαλό και δεμένο τον χαρακτήρα. Οι επιθυμίες είναι κακοί αφέντες και χειρότεροι οδηγοί.
Ζ΄. Περί του Βίου
Οι περισσότεροι ζουν σαν ξερόφυλλα. Περιμένουν τον άνεμο να αποφασίσει για λογαριασμό τους.
Μην τους μοιάσεις.
Χάραξε δρόμο πριν ξεκινήσεις να περπατάς. Διάλεξε πού θέλεις να φτάσεις και βάδιζε χωρίς να γυρίζεις κάθε τόσο να ρωτάς το πλήθος.
Γιατί όποιος δεν γράφει ο ίδιος την ιστορία του, καταλήγει υποσημείωση στο βιβλίο κάποιου άλλου.
Ἐπίλογος
Και αν όλα αυτά σου φαίνονται σκληρά, τόσο το χειρότερο για σένα.
Η ζωή δεν μαλακώνει επειδή εσύ παραπονιέσαι. Ο λύκος δεν γίνεται πρόβατο επειδή το απαίτησε η κατσίκα.
Σήκω λοιπόν. Βάλε μυαλό. Δούλεψε. Διάλεξε σωστούς ανθρώπους. Μάθε ασταμάτητα. Και όταν έρθει η ώρα να σε κρίνουν, φρόντισε να έχουν περισσότερα να θαυμάσουν παρά να συγχωρήσουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου