Σαν σήμερα το 1826, γεννήθηκε ο Μπέρνχαρντ Ρίμαν (17 Σεπτεμβρίου 1826 - 20 Ιουλίου 1866). Γερμανός μαθηματικός του οποίου το έργο επηρέασε ευρέως τη γεωμετρία και την ανάλυση.Διατυπωσε την περιφημη Υπόθεση του Ρίμαν (Riemann Hypothesis). Ένα από τα πιο διάσημα και σημαντικά άλυτα προβλήματα στα μαθηματικά. Διατυπώθηκε το 1859 και σχετίζεται άμεσα με την κατανομή των πρώτων αριθμών.Αποτελεί ένα από τα επτά «Προβλήματα της Χιλιετίας», και το Ινστιτούτο Μαθηματικών Clay προσφέρει αμοιβή 1 εκατομμυρίου δολαρίων για την επίλυσή του.(1ο σχόλιο)
Ως παιδί, ο μαθηματικός Μπέρνχαρντ Ρίμαν συνήθιζε να βρίσκει καταφύγιο στη σχολική βιβλιοθήκη. Εκεί απομακρυνόταν από τον θόρυβο και την πίεση των συμμαθητών του, καθώς κάθε μορφή κοινωνικής επαφής τον άγχωνε βαθιά. Ανάμεσα στα βιβλία ένιωθε ασφάλεια· ο κόσμος των αριθμών τού φαινόταν πιο ήσυχος και πιο προβλέψιμος από τον κόσμο των ανθρώπων.
Ήταν υπερβολικά ντροπαλός και ευάλωτος, και δυσκολευόταν να αντέξει τις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής. Έτσι στράφηκε στα μαθηματικά, που έγιναν γι’ αυτόν ένα σταθερό καταφύγιο. Η σεμνότητα και η εσωστρέφειά του έρχονταν σε έντονη αντίθεση με το θάρρος και το βάθος της σκέψης του. Από νωρίς κατάλαβε ότι οι πρώτοι αριθμοί έκρυβαν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια των μαθηματικών και ότι η κατανόησή τους δεν ήταν απλή υπόθεση.
Με τα χρόνια άρχισε να βλέπει πίσω από τη φαινομενική αταξία τους μια κρυφή τάξη. Ήταν σαν να μην εξετάζει πια κάθε αριθμό ξεχωριστά, αλλά να προσπαθεί να κατανοήσει το σύνολο, όπως κάποιος που αντιλαμβάνεται τη δομή μιας μουσικής χωρίς να σταθεί σε κάθε νότα. Γύρω στα τριάντα του, ανέπτυξε μια μαθηματική ιδέα —μια ειδική συνάρτηση— που του επέτρεπε να παρατηρεί αυτή τη συνολική εικόνα. Με τη βοήθειά της πίστεψε ότι ο τρόπος με τον οποίο εμφανίζονται οι πρώτοι αριθμοί υπακούει σε έναν βαθύτερο κανόνα, απλό στη σύλληψή του αλλά δύσκολο να αποδειχθεί.
Δεν κατάφερε ποτέ να αποδείξει πλήρως αυτή την ιδέα. Η αυστηρότητα με την οποία έκρινε το έργο του τον οδήγησε να κρατήσει πολλά από τα γραπτά του αδημοσίευτα, επειδή δεν τα θεωρούσε ολοκληρωμένα. Όταν πέθανε πρόωρα, μόλις στα τριάντα εννέα του χρόνια, το δωμάτιό του βρέθηκε γεμάτο χαρτιά και σημειώσεις, σκορπισμένες σαν ίχνη μιας σκέψης που δεν πρόλαβε να πάρει τελική μορφή. Πριν προλάβουν οι συνάδελφοί του να τις διασώσουν, η οικονόμος του έκαψε μεγάλο μέρος από αυτές, θέλοντας απλώς να βάλει τάξη.
Κάποιες σημειώσεις σώθηκαν και δόθηκαν στη χήρα του. Για χρόνια χάθηκαν και επανεμφανίστηκαν πολύ αργότερα, αποκαλύπτοντας ότι ο Ρίμαν είχε φτάσει πολύ πιο μακριά απ’ όσα είχε δημοσιεύσει. Τα χαμένα αυτά χειρόγραφα απέκτησαν σχεδόν μυθική διάσταση, όπως και η περίφημη «θαυμάσια απόδειξη» που ισχυριζόταν ότι είχε ο Φερμά για το τελευταίο του θεώρημα. Η σκέψη ότι τέτοιες ιδέες χάθηκαν για πάντα στις φλόγες ενός τζακιού παραμένει βαθιά απογοητευτική.
Ο Γκέοργκ Φρίντριχ Μπέρνχαρντ Ρίμαν γεννήθηκε το 1826 σε ένα μικρό χωριό του Ανόβερου, γιος ενός φτωχού πάστορα. Από μικρός έδειξε μια σπάνια πνευματική ευαισθησία. Ήταν ήσυχος, εσωστρεφής, με εύθραυστη υγεία και βαθιά πίστη, περισσότερο προσανατολισμένος στον κόσμο των ιδεών παρά στην πρακτική ζωή.
Το ταλέντο του φάνηκε νωρίς, χωρίς ίχνος επίδειξης. Ως έφηβος διάβασε μόνος του το Disquisitiones Arithmeticae του Καρλ Φρίντριχ Γκάους, ένα από τα σημαντικότερα μαθηματικά έργα της εποχής, και εντυπωσίασε τους δασκάλους του. Στο πανεπιστήμιο ξεκίνησε σπουδάζοντας θεολογία, για να ικανοποιήσει τον πατέρα του, αλλά σύντομα ακολούθησε τον δρόμο που του υπαγόρευε η κλίση του. Ακόμη και οι μεγαλύτεροι μαθηματικοί της εποχής αναγνώρισαν τη σιωπηλή ιδιοφυΐα του.
Η ακαδημαϊκή του πορεία ήταν δύσκολη. Το άγχος και η ντροπή τον βασάνιζαν, ιδιαίτερα όταν έπρεπε να μιλήσει μπροστά σε κοινό. Κι όμως, μια διάλεξή του, που δόθηκε με μεγάλη δυσκολία, άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι μαθηματικοί αντιλαμβάνονται τον χώρο και επηρέασε βαθιά τη μελλοντική επιστήμη.
Ο Ρίμαν έζησε μακριά από τη δημοσιότητα. Δεν επιδίωξε φήμη ούτε εξουσία. Άφησε πίσω του λίγα κείμενα, αλλά ιδέες τεράστιου βάθους. Το όνομά του σήμερα συνδέεται με θεμελιώδεις έννοιες των μαθηματικών και της φυσικής. Ήταν από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν ξεχωρίζουν για την ποσότητα του έργου τους, αλλά για το πόσο βαθιά τόλμησαν να κοιτάξουν μέσα στη δομή του κόσμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου