Στα ίχνη του Μεσημβρινού

 Σαν σήμερα, το 1806. Ο Φρανσουά Αραγκό και ο Ζαν-Μπατίστ Μπιό αναχωρούν από το Παρίσι για την Ισπανία, προκειμένου να ολοκληρώσουν τη μέτρηση του Μεσημβρινού του Παρισιού. Ο Αραγκό είχε επιλεγεί για να αναλάβει την ολοκλήρωση του έργου όταν ήταν ακόμη δεκαεννέα ετών και φοιτητής στην École Polytechnique. Είχε προταθεί από τον καθηγητή του, Σιμεόν Πουασόν, και στις 2 Φεβρουαρίου 1805 διορίστηκε για να συνεχίσει και να ολοκληρώσει το έργο που είχαν αρχίσει ο Πιερ Μεσέν και ο Ζαν-Μπατίστ Ζοζέφ Ντελάμπρ. (Amir D. Aczel, Pendulum, σσ. 75–78.)

  Ο Φρανσουά Αραγκό φοίτησε στο δημοτικό κολέγιο του Περπινιάν, όπου άρχισε να μελετά συστηματικά μαθηματικά, προετοιμαζόμενος για τις εισαγωγικές εξετάσεις της École Polytechnique. Μέσα σε δυόμισι μόλις χρόνια είχε κατακτήσει όχι μόνο όλη την ύλη που προβλεπόταν για τις εξετάσεις, αλλά και πολύ περισσότερα. Όταν παρουσιάστηκε για εξέταση στην Τουλούζη, εντυπωσίασε τον εξεταστή του με τη βαθιά γνώση του έργου του Ζοζέφ-Λουί Λαγκράνζ.

Προς το τέλος του 1803 ο Αραγκό εισήχθη στην École Polytechnique του Παρισιού. Φαίνεται, ωστόσο, ότι δεν έμεινε ιδιαίτερα ικανοποιημένος από τους καθηγητές της σχολής, τους οποίους θεωρούσε ανεπαρκείς τόσο ως προς τη μετάδοση της γνώσης όσο και ως προς την επιβολή πειθαρχίας.

Φιλοδοξία του ήταν να ακολουθήσει σταδιοδρομία στο πυροβολικό. Το 1804, όμως, ύστερα από συμβουλή και σύσταση του Σιμεόν Πουασόν, διορίστηκε γραμματέας στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού. Εκεί γνώρισε τον Πιερ-Σιμόν Λαπλάς και, χάρη στην επιρροή του τελευταίου, του ανατέθηκε, μαζί με τον Ζαν-Μπατίστ Μπιό, να ολοκληρώσει τις μετρήσεις του τόξου του μεσημβρινού, οι οποίες είχαν αρχίσει από τον Ζαν-Μπατίστ Ζοζέφ Ντελάμπρ και είχαν διακοπεί μετά τον θάνατο του Πιερ-Φρανσουά-Αντρέ Μεσέν το 1804.