«Ο Αρχιμήδης θα μνημονευθεί όταν ο Αισχύλος θα έχει λησμονηθεί, διότι οι γλώσσες πεθαίνουν, μα οι μαθηματικές ιδέες όχι.» G.Hardy


Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

"Η έννοια του ωραίου στα Μαθηματικά και την Τέχνη", ομιλία από τον Τεύκρο Μιχαηλίδη στο Blod

                                           

   Ο χαρακτηρισμός ενός αγάλματος, ενός πίνακα ζωγραφικής, ενός θεατρικού έργου, μιας σονάτας ως «ωραίων» σπάνια ξενίζει.  Μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις, αντιρρήσεις, αντιπαραθέσεις αλλά δεν εκπλήσσει: το αναμενόμενο για ένα έργο τέχνης είναι να χαρακτηρίζεται ως «ωραίο» ή «μη ωραίο».

 Δεν ισχύει το ίδιο για ένα επιστημονικό δεδομένο, μια εξίσωση, ένα θεώρημα, μια απόδειξη. Οι μαθηματικές προτάσεις χαρακτηρίζονται και μάλιστα κατά τρόπο οικουμενικό και μονοσήμαντο - ως αληθείς ή ψευδείς. Ενίοτε τυχαίνει να αξιολογηθούν ως σημαντικές ή επουσιώδεις, πρωτότυπες ή τετριμμένες. Ωραίες όμως;

 Ωστόσο αρκετοί φυσικομαθηματικοί και μάλιστα εκ των κορυφαίων έχουν χρησιμοποιήσει αυτόν ακριβώς το χαρακτηρισμό για τα προϊόντα της επιστήμης τους.  Είναι η περίπτωση, μεταξύ άλλων, του Erdos, του Herman Weyl, του Dirac, των Yang Mills. Οι μεγάλες εξισώσεις του εικοστού αιώνα – όχι μόνο σωστές αλλά και ωραίες.

Στην παρουσίασή επιχειρείται η παράθεση μερικών από τις τρέχουσες αντιλήψεις περί «μαθηματικής ωραιότητος» και η αντιπαραβολή τους με αντίστοιχες θέσεις περί ωραιότητος στην τέχνη με στόχο διερευνηθεί αν πρόκειται για απλή, ατυχή χρήση της ίδιας λέξης για δυο ξένες μεταξύ τους έννοιες ή αν πράγματι υπάρχει εννοιολογική συνάφεια ανάμεσα στο ωραίο στην τέχνη και το ωραίο στα μαθηματικά.

 Για να παρακολουθήσετε την ομιλία ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...