«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν ανακαλύφθηκε το ράδιο, κανείς δεν γνώριζε ότι θα αποδεικνυόταν χρήσιμο στα νοσοκομεία. Ήταν ένα έργο καθαρής επιστήμης. Και αυτό αποτελεί απόδειξη ότι το επιστημονικό έργο δεν πρέπει να εξετάζεται από τη σκοπιά της άμεσης χρησιμότητάς του. Πρέπει να γίνεται για το ίδιο το έργο, για την ομορφιά της επιστήμης, και τότε υπάρχει πάντα η πιθανότητα μια επιστημονική ανακάλυψη να αποτελέσει, όπως το ράδιο, ευεργεσία για την ανθρωπότητα.»
ΜΑΡΙΑ ΣΚΛΟΝΤΟΦΣΚΑ-ΚΙΟΥΡΙ
Από διάλεξη στο Κολλέγιο Vassar, Poughkeepsie, Νέα Υόρκη (14 Μαΐου 1921)
Το απόφθεγμα αυτό της Μαρίας Κιουρί θίγει ένα από τα πιο κρίσιμα και διαχρονικά ζητήματα στην επιστημονική κοινότητα: τη διαφορά αξίας μεταξύ της βασικής (θεμελιώδους) έρευνας και της εφαρμοσμένης έρευνας.
Η Κιουρί υποστηρίζει με πάθος ότι η έρευνα πρέπει να καθοδηγείται από την περιέργεια και την αναζήτηση της αλήθειας («την ομορφιά της επιστήμης»), χωρίς το άγχος της άμεσης πρακτικής εφαρμογής. Το παράδειγμα του ραδίου είναι αποκαλυπτικό: οι έρευνες της Κιουρί πάνω στη ραδιενέργεια ξεκίνησαν ως εξερεύνηση του αγνώστου, χωρίς κανέναν σχεδιασμό για ιατρική χρήση, αλλά κατέληξαν να σώσουν αμέτρητες ζωές μέσω των ακτινοθεραπειών.
Το μήνυμά της είναι μια ισχυρή υπενθύμιση (ιδιαίτερα επίκαιρη στη σημερινή εποχή της αυστηρά στοχοθετημένης χρηματοδότησης) πως αν απαιτούμε από την επιστήμη να έχει απαραίτητα άμεσο ή κερδοφόρο αντίκρισμα, κινδυνεύουμε να χάσουμε ακριβώς εκείνες τις απρόβλεπτες, επαναστατικές ανακαλύψεις που πηγαίνουν την ανθρωπότητα πραγματικά μπροστά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου